Na smutno i wesoło

• Dawno cię nie widziałam - stwierdziła znajoma Tajka, z którą Kura prawie codziennie wymienia uprzejmości
• Wolałam, być sama, bo umarł ktoś kto był mi bliski - powiedziała Kura i zawiesiła głos by uniknąć dalszych pytań
• Jesteś ateistką? - dopytywała Tajka nie dając za wygraną
• Nie katoliczką - odpowiedziała Kura 
• Wasi zmarli nie idą do raju? - dopytywała Tajka, która pochwaliła się, że kiedyś interesowała się religią zachodu.

Zanim Kura zdążyła jej wytłumaczyć, że mimo wiary śmierć kogoś bliskiego wiąże się z cierpieniem rodziny, która czuje się opuszczona Tajka stwierdziła, że chrześcijańskie podejście jest bardzo egoistyczne. 

Źródło http://www.funeralsolutions.com.sg/services/grand_departure.htm

Czytaj więcej »

Spieszmy się kochać ludzi

Wyjeżdżając z Polski wierzyliśmy, że gdy wrócimy do ojczyzny to nasza rodzina i przyjaciele zostaną tam gdzie ich zostawiliśmy. Mieliśmy nadzieję, że kiedyś usiądziemy przy wspólnym stole i na żywo opowiemy o naszych azjatyckich przygodach.
Dziś wiemy, że przy owym stole jedno miejsce już zawsze zostanie puste. Wiemy, że już nigdy nie zobaczymy szczerego uśmiechu i nie usłyszymy serdecznego głosu drobnej kobietki, która przez lata pełniła funkcje rodzinnego anioła.

To jeden z tych momentów gdy nienawidzi się emigracyjnego życia. Nawet średnio wrażliwy człowiek ma ochotę zapakować walizkę i nie myśląc o przyszłości popłakać z rodziną.

Czytaj więcej »

Torebusie

• Pokaż mi swoją torebkę, a powiem ci kim jesteś - mówiłyby Azjatki gdyby były ciut mniej taktowne i opanowane

Dla wielu Azjatek torebka to wyznacznik statusu i sposób na wyrażenie swojej osobowości. Koleżanki Kury o torebkach mogą gadać godzinami, a wiele z nich za dzieło sztuki od Prady, Louisa Vuitton-a czy Miu Miu dałoby się pokroić.

Kura, która przez wiele lat zamiast torby używała plecaka po wejściu w azjatycki świat została uznana za niegroźnego dziwaka, który na torbach się nie zna. Mimo tego, że nikt się przy Kurze nie ekscytuje ani metką ani ceną, to wszystkie koleżanki zazdroszczą jej torebek.

Czytaj więcej »

Pomysł na biznes

• Mam dla Ciebie wodę Zamzam - powiedziała Kura i wyjęła z szafki otrzymaną od Oleny karafkę.

Nie czekając na reakcję koleżanki zaczęła opowiadać ile wysiłku kosztowało Olenę dotransportowanie jej do Singapuru.

• Bardzo dziękuję tobie i twojej koleżaneczce - powiedziała Jednoliterowa ciut beznamiętnie
• Nie cieszysz się? - dziwiła się Kura
• Wiedziałam, że ją dostanę, bo przeczytałam twojego bloga - powiedziała Jednoliterowa i uśmiechnęła się szelmowsko
• Poryczałam się już w domu, bo wiesz ja nigdy nie miałam wody Zamzam - dodała po chwili

Kura jest dumna z Jednoliterowej i z tego, że próbuje czytać po polsku, ale po prawie dwu miesięcznej rozłące temat wody zszedł na dalszy plan, bo Kura i Jednoliterowa mocno się za sobą stęskniły.

Czytaj więcej »

Akademia Chińczyków

Równo tydzień temu Przychówek pomaszerował do nowej klasy. Wyniki egzaminów oraz przydział do jedynej klasy "ekspert" były dla naszego dzieciaka powodem do dumy. Przychówek cieszył z kolejnej przeprowadzki, ale żałował, że w swojej nowej klasie nie będzie mieć wszystkich przyjaciół. Ciężko mu było się rozstać z Malajem, który marzy o żonie z Europy, wysoką Koreanką, pulchną Malajką i dwoma roześmianymi Bengalkami. Niestety singapurski system nie patrzy na dziecięce  przyjaźnie i tworzy klasy w oparciu o wyniki egzaminów. Przy przydziale do klasy nigdy nie ma litości, ale nikogo poza Europejczykami to nie dziwi.

Czytaj więcej »

Zakupy po singapursku

W związku z początkiem roku szkolnego Kura z Żywicielem wyposażyli Przychówka w plecak, piórnik, dziesiątki ołówków, nowe książki, szkolny mundurek i regulaminowe skarpetki. Za wszystko zapłacili singapurskimi dolarami, bo jako obcokrajowcy nie załapują się na żadne rządowe dopłaty. Właściwie mogliby uchodzić za rodziców idealnych gdyby nie zapomnieli o szkolnych butach. Kura, która wie, że takie rzeczy nie zdarzają się w dobrych rodzinach próbowała ratować sytuację wciskając zniesmaczonemu Przychówkowi zeszłoroczne buty. Udała, że nie widzi ciut przydeptanego zapiętka, potarganych sznurówek i trochę zużytej podeszwy.

• Tak być nie może - powiedział Żywiciel i zarządził wyprawę do sklepu

Naiwniak myślał, że skoro połowa singapurskich szkół wymaga od uczniów białych butów to w adidasach i trampkach będzie można przebierać jak w ulęgałkach.

Czytaj więcej »

Maść z kotkiem

Minęły już szkolne wakacje, a rodzice Kury wrócili do Polski. Wraz z ich wyjazdem skończył się nocne rozmowy, leniwe poranki i wspólne śniadanka jedzone kolo południa. Żywiciel znowu będzie łaził w pomiętych koszulach, a Kura wraca do nauki angielskiego, lekcji z Jednoliterową i swojego singapurskiego życia. Kura bardzo się cieszy, że mogła pokazać rodzicom miejsca, które z są dla niej ważne.
Rodzice Kury musieli: odwiedzić science center, wypić lokalną kopi, czekać godzinę na taksówkę, zjeść chleb dla Janka, spotkać się z kurzymi koleżankami, odwiedzić basen publiczny, dogadać się z taksówkarzem i przemoknąć do suchej nitki. Bez wspomnianych atrakcji nie zobaczyliby miasta "od kuchni" i wyjechaliby z przeświadczeniem, że Singapur działa jak szwajcarski zegarek, a poza tym jest czysty, bogaty i nudny.

Czytaj więcej »

Zamzam

Podróże kształcą, ale wielu ciekawych rzeczy można się dowiedzieć nie opuszczając miejsca zamieszkania. Niby Kura wiedziała, że są miejsca gdzie nie jada się świnek, a litr wody kosztuje więcej niż litr benzyny, ale nie miała pojęcia, że istnieje woda, która bywa cenniejsza od złota.

Woda Zamzam, bo o niej mowa pochodzi ze studni w sercu pustyni. Od tysięcy lat gasi pragnienie zwolenników Allaha, a mimo to jej źródło nie wysycha. Poziom wody jest stały nawet w okresie hadż-y ( czyli rytualnych pielgrzymek do Mekki).
Każdy kto z powodów religijnych odwiedza Mekkę pragnie zabrać trochę świętej wody do domu, bo według muzułmańskich legend woda zamzam ma idealny skład i leczy ze wszystkiego.

Źródło http://www.patheos.com/blogs/growmama/health/the-water-of-zamzam/

Czytaj więcej »