Dzień jak codzień

W piątek po raz trzeci szkoła Przychówka świętowała Dzień Przyjaciela Międzynarodowego. W zeszłym roku jakoś nie udało się nam odnotować tego radosnego święta, ale w tym roku Kura została zagoniona do pracy. Wraz z innymi wolontariuszkami rozwiązywała sudoku, kolorowała obrazki,  grała z dzieciakami w chińskie szachy, a przy okazji zabaw opowiadała o Europie.

• A wiesz w jakim kraju jest wieża Eiffla? - zapytała pewnego trzecioklasisty gdy układał puzzle
• W Berlinie - opowiedział dumny chłopczyk
• Berlin to miasto w Niemczech, a wieża Eiffla jest w ... ? - Kura nie dawała za wygraną 
• W Londynie - rzucił inny trzecioklasista
• Nie w Londynie. W Londynie jest Big Ben, a wieża Eiffla jest w Paryżu. Paryż jest stolicą Francji - Kura była wyjątkowo cierpliwa, bo dzieciaki były jak zwykle grzeczne i ciekawe świata.

Nad geografią Europy Singapurczycy muszą jeszcze popracować, ale znając tutejsze realia trudno mieć do dzieciaków pretensje.

Czytaj więcej »

Czary-mary

Wszystkie dzieci, które nie uczą się w szkole języka matki są objęte programem zajęć wspierających miłość do singapurskiego rządu. Z owych zajęć nie ma egzaminu więc szkoła Przychówka traktuje te lekcje trochę po macoszemu. Do ich prowadzenia przydziela nauczyciela, który ma problem ze znalezieniem innego zajęcia na terenie szkoły i po prostu się nudzi. W roczniku Przychówka owe  lekcje prowadzi pani z postępującą sklerozą, która już dawno powinna być na emeryturze.

Od początku pani ma problem z A, a właściwie to A problem z nią , bo bez względu kto narozrabiał karę ponosiła zawsze A.

Przychówka bardzo ta niesprawiedliwość bolała więc pożalił się swojej matce, a ta uznała, że czas  porozmawiać z mamą A.

Czytaj więcej »

Jak oni to robią?

W leniwy dzień Kura wyjęła z szafki znienawidzone żelazko i prasowała mężowskie koszule. By nie zwariować przy tej nudnej czynności oglądała filmy. Jeden z nich był na tyle pasjonujący, że Kura przegapiła czas gdy powinna odstawić żelazko i spokojnym krokiem udać się po dzieciaka do szkoły.

• Znowu się spóźnię - pomyślała Kura zamykając mieszkanie

Podróż autobusem zajmuje jej 20 minut, szybki spacer pomiędzy blokami zaledwie 15, więc gdy Kura się zagapi ma do wyboru przejazd taksówką lub marszobieg.
Tym razem nie widziała taksówki, więc zmuszona była uprawiać marszobieg. Pokonując kładkę nad autostradą przypomniała sobie, że marszobiegi do szkoły zapewniają jej regularny ruch dzięki któremu nadal jest wyższa niż szersza.

Stojąc przed szkolną bramą wypiła butelkę wody, poprawiła makijaż, pogadała ze znajomymi mamuśkami i czekała, czekała i czekała....

Czytaj więcej »

Jak na bombie

• Nosisz okulary od słońca gdy jest ciemno? - zdziwiła się Kura widząc koleżankę 
• Niewiele spałam, rozmawiałam z mamą - odpowiedziała łkając
• Masz jakiś problem? Mogę ci jakoś pomóc? - dopytywała  Kura
• Nie możesz. Wiesz, że będzie wojna - stwierdziła koleżanka
• E, zaraz wojna. Jakoś jestem dziwnie spokojna. Myślę, że szalony Kim więcej gada niż jest w stanie zrobić - powiedziała Kura 
• Ja wczoraj rozmawiałam z mamą i bratową. Tata i brat pracują w wojsku, kolejną noc nie wrócili do domów i to nie są już żarty. Kim na pewno zaatakuje mój kraj, bo go nienawidzi - powiedziała koleżanka

Czytaj więcej »

Świecąca dupa komara czyli marketing w malajskim wydaniu

Żyjąca w wielkim nowoczesnym mieście kurza familia zatęskniła za przyrodą i postanowiła pojechać na wycieczkę do malezyjskiego Desaru. Według reklamy farma owocowa w Desaru to miejsce gdzie  pomelo są wielkie jak arbuzy, a miód od szczęśliwych pszczół leje strumieniami.

Dla ogromnych pomelo i zdrowego miodu Kura, Żywiciel i Przychówek wstali przed 5 rano i wraz z  kilkunastoma Chińczykami zapakowali się do autobusu. Mimo drobnych przygód z popsutym autobusem, kilkugodzinnego oczekiwania na naprawę udało się dotrzeć na owocową farmę prawie punktalnie.

Wszystko dzięki temu, że na malajskiej ziemi nie obowiązują żadne przepisy ruchu drogowego, a kierowcy jeżdżą tak jak by byli wewnątrz gry komputerowej.

Czytaj więcej »

Jak podróżować by nie zwariować?

Podróże po Azji są fascynujące, ale Kura raczej nie ma ochoty powtarzać kontroli na lotnisku w Bangkoku, gdy wnikliwe oko skanera pokazało w których zębach ma plomby i jaki rodzaj majtek założyła na podróż. Nikt z kurzej familii nie będzie tęsknić  za kołysaniem na statku i szaloną podrożą tuk-tukiem gdy kierowca  zamiast do Wielkiego Pałacu pojechał do nieczynnej świątyni, a potem do krawca.

• Kłopoty to nasza specjalność - powiedział dzieciak gdy okazało się, że zwyczajny papier toaletowy zatkał hotelową  toaletę w stolicy Kambodży
• Zaraz naprawią - stwierdził Żywiciel a potem jeszcze trzy razy prosił by odwiedziła nas ekipa "specjalna"

Czytaj więcej »

Wesołych Świąt

Biała kiełbasa z francuskiego supermarketu, japoński majonez, austalijska szynka, malezyjskie jajka, polskie kabanosy, sól z Morza Martwego, masło z Nowej Zelandii i chleb pieczony w domu przy użyciu singapurskiej wody i niemieckiej mąki. Pół świata na Wielkanocnym stole.

Czytaj więcej »

Kraj idealny

Saloth Sar urodził się pewnego majowego dnia w Prek Sbauv w samym sercu Kambodży. Jako dziecko i uczeń szkoły francuskiej nie stwarzał kłopotów wychowczych, bo był cichy, spokojny i bardzo pobożny. Jego podejście do życia zmieniło się po pielgrzymce do Ankor Wat gdy zdał sobie sprawę z potęgi Kambodży.

Wtedy też zapragnął szybko wyzwolić swój kraj spod francuskiej okupacji. By poznać wroga wyjechał na studia do Francji, studiował na prywatnej uczelni i zaprzyjaźnił się z francuskimi komunistami. Studiów we Francji nigdy nie skończył, ale po powrocie do Kambodży pracował jako nauczyciel i stał się jednym z współzałożycieli Komunistycznej Partii Kambodży. Dziś jego prawdziwego nazwiska prawie nikt nie używa, ale jego pseudonimy sieją grozę nie tylko w Kambodży.

Był znany jako to Brat Numer Jeden, Wujek Sekretarz, Pol, Pouk, Hay, Phem czyli Pol Pot.

Monument upamietniajacy ofiary i budynek Tuol Sleng

Czytaj więcej »