Można i tak....

Malajskie tandas, tajskie szalety i khmerskie sławojki zapadły nam w pamięci równie mocno jak zabytki z owych krajów. Kilka razy żaliliśmy się na brud i smród w miejscach gdzie król chodzi piechotą, a podróżnicy wszelkiej maści twierdzili, że od Azjatów oczekujemy zbyt wiele.

Czytaj więcej »

W gorącej wodzie kąpani

Konsekwencją traktatu z Shimonoseki było przekazanie Taiwanu Japonii. Pojawienie się japońskiego zwierzchnictwa na wyspie bardzo nie pasowało mieszkającym tam Chińczykom, więc zaledwie kilka tygodni po podpisaniu traktatu wyżsi urzędnicy powołali Republikę Tajwanu, która była aktem oporu wobec nowej władzy. Ich działania przyczyniły się do wielu krwawych walk, a sama republika przestała istnieć wraz z kapitulacją Tainanu 21 października 1895 roku.

Żadne państwo na świecie nie uznało istnienia Republiki Tajwanu, a na wyspie rozpoczęło się okres który jedni nazywali okupacją, a inni darem od losu. Japończycy ze zbuntowaną ludnością obchodzili się krwawo, ale chcieli z Tajwanu zrobić modelową prowincję. Nie szczędzili środków na drogi, koleje i oświatę. Potrafili też wykorzystać naturalne bogactwo wyspy i upowszechnić kąpiele w gorących źródłach.

Czytaj więcej »

A jak Aborygen

Mieszkańcy Chińskiej Republiki Ludowej nadal uważają Tajwan za cześć Chin. Nasi chińscy znajomi przekonywali nas, iż od zawsze Tajwan był częścią wielkich Chin, a my jako przybysze z Europy nie mamy pojęcia, że wiele lat temu w wyniku ruchów tektonicznych wyspa oddzieliła się od Chin tworząc cieśninę tajwańską i wyspę na której powstał Taiwan. Tak naprawdę opowieści naszych chińskich znajomych to propagandowa papka, którą wtłoczono do głów w ich chińskich szkołach. Wszelkie badania dowodzą, że wyspa oddzieliła się od kontynentu wiele lat przed przybyciem Chińczyków, którzy nigdy nie byli rdzenną ludnością tajwańskich gór i dolin. 

Zanim mała żółta stópka weszła na ten niezwykły ląd w górach i dolinach żyli tam ludzie, zwani aborygenami tajwańskimi. Dotarli na wyspę w czółnach, a antropologowie zastanawiają się:

• Skąd się tu wzięli?

Katagalan Culture Center w Beitou

Czytaj więcej »

Na dobry początek

• Wszystko co dobre szybko się kończy - mówiła zwykle mama Kury 

Niestety ma racje. Nasze dwunastodniowe tajwańskie wakacje też skończyły się za szybko, a my po powrocie do Singapuru czujemy ogromny niedosyt. Między pakowaniem rzeczy do pralki i prasowaniem wspominamy kraj, który najpierw nas zaskoczył, a potem oczarował.

Zrobiliśmy sobie blogową przerwę, bo bardzo chcieliśmy poznać kraj nieuznawany przez większość państw, ale teraz zapraszamy do poznania Tajwanu widzianego naszymi oczami.

Czytaj więcej »

No i w drogę...

Money, money, money był ostatnim postem z serii "Wakacje z Przychówkiem". Cieszymy się, że mogliśmy spojrzeć na Singapur ciut inaczej i odkryć nieznane dotąd miejsca. Przy okazji wydało się, że nasz Przychówek nie jest już małym, słodkim bąbelkiem, a młodym człowiekiem z własnymi poglądami. Owe poglądy czasem napawają nas dumą, a czasem przyprawiają o palpitacje serca. W sumie nie powinniśmy się dziwić, że z szalonej matki i upartego ojca nie wyszedł potulny baranek.

Chodzący wiecznie głodny jamochłon, nasz rogaty potworek z muchami w nosie i butem rozmiar 40 twierdzi, że w następne wakacje będzie pisać w azjatyckiej kuchni codziennie. Mamy nadzieję, że mu nie przejdzie, a na razie dziękujemy na miłe przyjęcie młodego blogera i liczne komentarze, które stanowiły świetną zachętę.

Szczególnie dziękujemy Wyprawom do kuchni za  nominację w blogowej zabawie "Liebster award"

Czytaj więcej »

Money, money, money

Tubylcy szanują wszystkie pieniądze, ale najbardziej na świecie kochają singapurskie dolary.  Wyspiarze uważają, że jedynie mocna, niezależna waluta powoduje, że mały Singapur może konkurować w świecie finansów z większymi państwami. Singapurki rząd pewnie nie zaakceptowałby sytuacji z indonezyjskiego Batam czy Kambodży gdzie obok własnej waluty w powszechnym obiegu występują obce pieniądze. W Singapurze płaci się singapurskimi dolarami i kropka.

Każdy singapurski banknot został zaprojektowany bardzo starannie z dbałością o szczegóły. Lew,  podobizna Yusof bin Ishak-a i nazwa miasta napisana w czterech językach nawiązuje do historii , ale przypomina, że Singapur jest niezależny.

Czytaj więcej »

URRRRRRRRAAAAAA czyli tam powstaje miasto

Zanim w Singapurze powstanie szkoła, blok, park czy sklep jego użyteczność musi zatwierdzi URA czyli Urban Redevelopment Authority. Instytucja, która powstała w 1974 roku musi dbać by maksymalnie wykorzystano przestrzeń oraz o to by w małym Singapurze niczego nie zabrakło. Jeśli powstaje blok to niedaleko powinna powstać droga, sklep, szkoła i wygodny dojazd oraz teren zielony, bo bez niego miasto szybko zmieni się w betonową pustynię.

Nie jest łatwo budować na wyspie, które ma ponad 5 milionów mieszkańców, ciekawą historię i zaledwie 700 km2. Jak skomplikowane jest to zadanie można się przekonać w siedzibie URA.

Czytaj więcej »

Mieszkanie dla każdego

W latach 50 większość Singapurczyków żyła w drewnianych chatkach z dachami z trzciny cukrowej. W tamtym czasie życie Singapurczyków było ciężkie, bo domki nie miały wody i prądu. By poprawić warunki życia zwykłych mieszkańców budowano bloki do których mieli przenosić się Singapurczycy. 

Pierwsze singapurskie bloki powstały w rejonie Queenstown, ale ludzie woleli swoje chatki, bo mieszkanie na 5 czy 6 piętrze wydawało im się dziwne.

Z http://lostbuilding.blogspot.sg/2009/11/bukit-ho-swee-singapore.html

Możliwe, że tak byłoby do tej pory gdyby nie największy pożar w historii Singapuru, Bukit Ho Swee Fire, który zniszczył bardzo wiele drewnianych domów i zostawił aż 7 tysięcy ludzi bez dachu nad głową.

Z http://www.mci.gov.sg/content/mci_corp/web/mci/eventscalendar/categories/exhibitions/exhibition_on_bukithosweefire.html

Czytaj więcej »